Sarto nieuwtjes
en weetjes

Nieuws

26

jan

Ter nagedachtenis aan Cees Simmers

Vandaag een jaar geleden is Cees Simmers overleden. Cees heeft lang een actieve rol gespeeld binnen de vereniging. Enkele weken voor zijn overlijden heeft Jos Muller Cees nog geinterviewd.
Na toestemming van de familie om dit interview te mogen publiceren, leek het ons vandaag een gepast moment.

Op een stormachtige 3 januari heb ik afgesproken met Cees Simmers in zijn appartement in het Laar op de 7e verdieping. Vanuit zijn raam is een heel klein stukje Blaak te zien, Sarto is helaas te ver weg.
Cees vertelt me dat hij is geboren en opgegroeid in Zierikzee, alwaar hij altijd gevoetbald heeft op een behoorlijk niveau. Toen hij beroepsmatig verhuisde naar Zeist heeft hij ook daar, zoals hij zelf zegt, zogenaamd “betaald” voetbal gespeeld, tweede divisie, maar naar eigen zeggen heeft hij nooit een cent gezien. Daarna is hij verhuisd naar Den Brielle, en ook daar nog ongeveer een half jaartje  gevoetbald. Hij was toen een jaar of 30 en het werd te druk met werk, gezin en dergelijke.
Cees heeft altijd gewerkt bij de Gruyter en daarna bij Schuitema (C1000). Bij die laatste firma is hij districtsleider geweest van Zuid-Nederland, en uiteindelijk, na een studie Personeelszaken is hij Personeelschef geworden van Zuid-Nederland. Dat heeft hij de laatste 12 jaar van zijn carrière gedaan, totdat hij in 1994 op zijn 60e met de VUT (vervroegde pensioen) mocht.
“Het was 1987 of zo, ik was nog altijd met voetbal bezig en ben eens op een zomeravond gaan kijken bij het veteranenvoetbal. Toen heb ik gevraagd of ik daarbij kon komen, en zodoende ben ik op Sarto terecht gekomen.”

Je bent ook heel actief geweest met de jeugd van Sarto?
“Het laatste jaar dat ik werkte, had ik de woensdagmiddag al vrij genomen en was ik bezig met de kleintjes. Toen ik daarna met de VUT ging werd het alle dagen: dinsdag en donderdag de D jeugd (later voornamelijk de D-1), woensdag de pupillen en vrijdagavond de senioren restant. Dat was een groep die ook graag wilde trainen en daar hebben ze mij voor gevraagd.
En op zaterdag natuurlijk langs het veld scouten. Jaren gedaan, scouten, wedstrijdjes bekijken en proberen de talentjes eruit te pikken. Jammer genoeg gingen de besten vaak naar Willem II of een andere club. Toch hadden (en hebben) we best een goed systeem.”

Waar lette je op bij het scouten?
“Ja, als eerste natuurlijk de technische aanleg, het inzicht, de inzet (de mentaliteit en persoonlijkheid) en natuurlijk de snelheid. Dat vond ik altijd de 4 belangrijkste dingen.  Je kunt natuurlijk zeggen wat kun je nou zien aan persoonlijkheid bij die mennekes, maar je ziet wel verschil of iemand zomaar meeloopt, of de kar trekt. Dat was best leuk werk ja. “
 
 En het voetballen en trainen zelf?
“Ik kreeg op een gegeven moment last van mijn linkerbeen, operatie, prothese, en toen was het afgelopen met op het veld staan. Jammer, maar er kwamen al gauw andere dingen. Toendertijd was er nog geen kunstgras en moest je bellen of de training doorging. En toen zeiden ze, dat kan Cees wel doen. Dus ik moest inspreken of de trainingen wel doorgingen. Ennuh…(hij kijkt op zijn papiertje), ja ik heb het een en ander opgeschreven, ik onthoud het niet meer zo. En dus natte velden inspreken, afgelastingen enzo, en ja, op woensdagmiddag ja, ik kon niet meer op het veld staan; de kantine.
Haha, dat was wel heel typisch, om 4 uur, als het eerste uur afgelast was, dan was het stervensdruk in de kantine. Dan was het best aanpoten.”

Je ben ook Sarto-man van het jaar geworden.”
“Om een of andere reden ben ik in 2011 Sarto man van het jaar geworden, in welk jaar weet ik niet meer. Ik weet nog wel heel goed dat , het was op nieuwjaarsdag of zoiets, dat ik heel onschuldig stond te luisteren en toen kwam Sarto-man van het jaar. Ik vond dat er veel anderen voor in aanmerking kwamen, maar nou ja, toch wel een hele eer..
Ik heb ook nog lang de Sarto-omroep gedaan; bundelen, vouwen, pakketjes maken en afleveren bij de bezorgers. Deden we met een heel clubje hoor. Ook grappig dat alle mensen van de Sarto omroep ook Sarto-mensen van het jaar werden, hahaha.”

Weer even terug naar het scouten, dat heb je best lang gedaan?
“Tot twee jaar terug. Altijd samen met Piet (Brekelmans), die ik, toen hij stopte met werken ook gevraagd heb om gezellig mee te doen. Als Piet er een keer niet was vroegen mensen altijd waar hij was, en andersom. En vaak samen op zondag ook wedstrijden kijken….ach, ik heb helaas geen mooie anekdotes voor je..”

Wie zijn je nou in al die jaren bijgebleven, wie waren de opvallendste spelers?
“Ach, het is moeilijk namen te noemen, het waren er heel veel. Er zijn er natuurlijk best wel een paar naar andere clubs gegaan, maar in mijn beleving is er nooit een geweest die het echt gered heeft in het eerste van een BVO; of ze kwamen na een tijdje weer terug, of ze gingen zwerven, of ze hadden een vader die het geld al rook en die vond dat ze verder moesten en dan zwierven ze van NAC naar RKC…tja. Voor mij degenen die aanleg hadden die ik me blijvend herinner zijn Rens van Bladel en Koen van Geel. Verder herinner ik me niet zoveel namen. Sorry, heb ook geen mooie anekdotes, mijn geheugen is een rommeltje door die morfine. Het is nu een jaar geleden dat ik hoorde van de dokter dat ik longkanker heb, en ik berust erin... dood gaan we allemaal. Het is natuurlijk een tik die je voor je kop krijgt, maar aan de andere kant, ik berust erin, niet iedereen wordt 83. Ik klaag niet, maar ik had het wel graag nog een poosje volgehouden.
 
 Ik heb nog wel een anekdote: tijdens het zomerkamp op woensdag…
(lachend) ”ach ja, op de fiets met Piet. Nooit rechtstreeks maar eerst een rondje fietsen door de duinen, en dan ’s middags op bezoek bij het zomerkamp. En dan kregen we natuurlijk altijd een t-shirt.”

Wat maakt Sarto nou zo’n mooie club?
“Ik was eigenlijk van plan om nog wat te gaan studeren na mijn VUT, maar daar heb ik geen tijd voor gehad, zo druk werd het met Sarto. Kijk ik met veel plezier op terug.
Sarto is echt gegroeid in al die jaren. Echt in kwaliteit van leiding, van bestuur, echt professioneler geworden. Het aantal vrijwilligers dat zich inmiddels inzet is ongekend gegroeid sinds ik actief ben geworden bij Sarto. Als je dat vergelijkt met een club als RKTVV, dat een hele grote club was, die helemaal naar de Filistijnen is gegaan.
Niet alleen het aantal vrijwilligers maar ook de kwaliteit van de mensen is gegroeid. Mooi om te zien. En, dat moet ik vooral niet vergeten, het meeste respect daarvoor heb ik voor Loeks van der Veen. Die stuurde me dan een mailtje of ik een nieuwe pupil van de D al had ingedeeld in een team of zo. Onvoorstelbaar wat een werk die verzet heeft en nog steeds. Ongelooflijk, wat die allemaal heeft gedaan. Directeur van een ziekenhuis, maar ook de pupillen uit de D nog kennen.
Sarto is  daardoor ook niet alleen De Blaak en Zorgvlied meer, maar heel Tilburg… (de vermoeidheid slaat toe, we ronden af).
Ik ben nu 83, misschien maak ik het jubileumfeest nog mee, Ik hoop dat het een mooi feest wordt. “


Enige weken later op 26 januari 2018 is Cees Simmers overleden.
 

Deel dit nieuwsbericht

Volg RKSV Sarto op social media

Overig nieuws

27

jan

3 Sarto trainers behalen KNVB-diploma

Francina Spijkers, Erwin Boons en Roel Oomen hebben met succes de cursus KNVB-Juniorentrainer afgerond. Uit handen van een KNVB-docent kregen ze op vrijdag 25 januari hun diploma uitgereikt. Dit intensieve opleidingstraject startte aan het begin van dit seizoen en bestond uit wekelijkse cursusbijeenkomsten en een praktijkstage bij Sarto. Tijdens de praktijkstage hebben de cursisten verschillende opdrachten uitgevoerd onder begeleiding van de Technisch Jeugdcoördinatoren en collega trainers. Het is mooi om te zien hoe deze drie kanjers zich binnen het trainersvak aan het ontwikkelen zijn.   Van harte gefeliciteerd!

10

jan

Ook Ivo Bouckaert neemt afscheid van Sarto

Ivo Bouckaert heeft de technische commissie te kennen gegeven aan het einde van dit seizoen te stoppen als trainer van Sarto 2. Ivo is bezig aan zijn vierde seizoen als trainer van Sarto 2. Met zijn ploeg is hij op dit moment nog vol in de race om promotie naar het hoogste niveau voor reserveteams af te dwingen. Ivo is als speler en trainer al jarenlang actief voor Sarto. Na een succesvolle periode als jeugdtrainer, waarin hij kampioenschappen met de B1 en de A1 behaalde, ging Ivo in 2015 bij de seniorenselectie aan de slag. Bij Sarto 2 kreeg Ivo te maken met een flink aantal zeer ervaren spelers en een aantal jonge talenten. Met uitdagende trainingen en zijn teambuildingskwaliteiten wist Ivo binnen no-time een team te creëren dat bovenin de reserve hoofdklasse meedraaide. Het hoogtepunt uit zijn jaren als trainer van Sarto 2 was de tweede plaats die in het seizoen 2016/2017 bereikt werd, waarna een groot aantal selectiespelers met opgeheven hoofd afscheid kon nemen. Met een volledig nieuwe groep, met veelal eerstejaars senioren, kende Sarto 2 afgelopen seizoen een moeilijker jaar. Ondanks de degradatie bleef de sfeer in de groep echter ongekend goed en werden er door spelers individueel grote stappen gemaakt. We hopen dat Ivo zijn ploeg nog één keer naar grote hoogte kan brengen en daardoor afscheid kan nemen met een promotie. Sarto is Ivo zeer erkentelijk voor zijn jarenlang inzet als (jeugd)trainer en hoopt dat hij in de toekomst, in welke hoedanigheid dan ook, aan de club verbonden blijft.